-Πόσο χρονών είσαι;;
-Γιατί ρωτάς;
-Δεν ξέρω...η συμπεριφορά σου είναι αλλόκοτη
-Αλλόκοτο είναι το μπρελόκ σου. Κοίτα πώς είναι! Τι το έχεις ακόμα;
-Μου το είχε δώσει αυτός. Το κρατάω γιατί του μοιάζει.
-Πολύ όμορφος ήταν ρε!
-Σταμάτα, με ενοχλεί να μου τον θυμίζεις εσύ.
-Γιατί δεν τον κουβαλάς μαζί σου; Αν τον είχες δίπλα σου δεν θα σε ενοχλούσα. Δεν θα σου μιλούσα καν, γιατί θα τον έβλεπα και θα νόμιζα ότι έχει βγει από κάποιο φρικιαστικό θρίλερ. Κι εσένα θα σε λυπόμουν.
-Αν τον έβλεπες, μάλλον δεν θα σταματούσες να τον κοιτάς. Κι εμένα δίπλα του δεν θα με έβλεπες καν.
-Αφού λες πως μοιάζει στο μπρελόκ σου! Σκεφτόμενη την όψη ενός ανθρώπου σαν αυτό, δεν μου γεννιέται καμία επιθυμία.
-Μα δεν είναι έτσι η όψη του. Έτσι είναι η ψυχή του.
-Ααα..ξέρω πολλά μαναράκια σαν του λόγου του..
-Είμαι σίγουρη...Όμως δεν μου απάντησες...πόσο χρονών είσαι;

Ήταν κάποτε μιά λάμπα
η οποία χόρευε στις ζεστές μάζες των αερίων που εκτόπιζαν τις ψυχρές.
Ήθελε να μου πει την ιστορία της.
Είχε πολλά να πει.
Όμως ένα αγόρι δεν έπαυε για να μιλήσει.
Την κοιτούσα.
Ήθελα να της πω την ιστορία μου.
Είχα να του πω πολλά.
Όμως η αυτοπεποίθησή του και τα λόγια του με τύλιγαν.
Δεν μπορούσα να πω τίποτα.
Απλώς κοιτούσα τη λάμπα
που χόρευε στις ζεστές μάζες αερίων για μένα.
Δεν είχε νόημα, αλλά περνούσα τα βράδια μου μαζί της.

Γιατί χωρίς έρωτα μάγκα μου
θα ήμασταν απλά κίτρινες κακοζαρωμένες μάζες
γεμάτες καταπιεσμένα υγρά,
που θα βρωμοκοπούσαν αβάσταχτα χωρίς λόγο ύπαρξης.

Κι εγώ παιδί μου, σου λέω...μυρίζω όμορφα.

I look at my bleeding finger.
It doesn't hurt so bad
but i want to lick it.
I bring it close to my mouth,
-closer it gets, harder to see-
and as my tongue dances around it,
singing "all your blood is mine,
i'm gonna suck you until you're dry"
my eyes search for something to look
and then i see that little black devil lying on my lap.
I look at these yellow eyes that look back to me with a taste half
and i'm sure that one day
those little pussies are going to kill me.
They started to purrr...

Μέσα στα χρόνια άφηνα σιγά σιγά να πέφτουν τα μαλλιά μου
μα αυτά ξανάβγαιναν πάνω στο κεφάλι μου.
Τώρα πια, μέσα στον ύπνο μου και ασυνείδητα στον ξύπνιο μου,
τα ξεριζώνω μόνη μου.
Μπλέκω τα δάχτυλά μου ανάμεσα στις τούφες,
τα στριφογυρνάω δυο τρείς φορές για να μην μπορέσουν να ξεφύγουν
κι ύστερα τα τραβάω κάτω αργά και σταθερά.
Και άφού πέσουν τα στρίβω μεταξύ τους και κάνω στην αρχή ένα κόμπο.
Δεν ξέρω πότε ξεκίνησε αυτή η τρέλα,
ούτε από που προέρχεται.
Αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι έχω πολύ λίγα μαλλιά πια.
Και το δωμάτιο έχει γεμίσει μαύρα φίδια που δεν μ' αφήνουν να βγω έξω.

You told me

That every horse that died

Since the day I passed

Instantly became a human

That loved

I told you

That every human I met

Since the day I died

Was unable to love

Nor himself

She told him

That every man that she met

Since the day she remembers

Was in love with her

Cause she didn’t talk

I’m thinking

That every thought I made

Since I remember my thoughts

Never was complete

To keep in my head