Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

ΛΕΟ ΦΕΡΡΕ : «Η ΜONAΞΙΑ»

http://www.youtube.com/watch?v=3UiPCl0Foqw

Είμαι από μία χώρα αλλιώτικη απ' την δική σας
μία αλλιώτικη γειτονιά μία αλλιώτικη μοναξιά
ανακαλύπτω απόψε δρόμους που θα διαβώ
του δικού σας κόσμου πια δεν είμαι
μα προσμένω αποτελέσματα μεταλλάξεων
βιολογικά βολεμένος με την ιδέα που έχω
για την βιολογία κατουράω, χύνω και κλαίω
υπάρχει άραγε κάποια ανάγκη να φτιάξουμε τις ιδέες μας
λες και τάχα ήταν βιομηχανοποιημένα προϊόντα;
εγώ έτοιμος είμαι πάντως να σας προμηθεύσω τα καλούπια
μα...
η μοναξιά...
τα καλούπια αυτά είναι καινούργιου τύπου,
σας το λέω πως χύθηκαν αύριο το πρωϊ
κι αν δεν διαθέτετε απ' απόψε την σχετική αίσθηση διάρκειας
δεν κάνει να σας την μεταδώσω
και είν' ανώφελο να κοιτάζετε μπρος
γιατί το μπρος είναι τελικά πίσω και η νύχτα μέρα
και...
η μοναξιά...
είναι απόλυτη ανάγκη τ' αυτόματα πλυντήρια στις γωνίες των δρόμων
να μείνουν ελεύθερα σαν τους σηματοδότες
οι μπάτσοι της λευκότητας να σας υποδείχνουν
το σε ποιο κουτί σας επιτρέπεται να πλύνετε
εκείνο που εκλαμβάνετε για συνείδησή σας
αλλά δεν είναι παρά ένας εθισμός του όργανου του νευροφυτικού
που χρησιμεύει γα εγκέφαλός σας
και όμως...
η μοναξιά...
η απελπισία είναι η ύψιστη μορφή κριτικής
για την ώρα ας την πούμε συμβατικά «ευτυχία»
οι λέξεις που ξεστομίζετε δεν είναι πια «οι λέξεις»
μα κάποιο είδος αγωγού για ν' αποκτήσουν καλή συνείδηση
οι αναλφάβητοι, μα...
η μοναξιά...
ο αστικός κώδικας, αλλά γι' αυτόν αργότερα ας τα πούμε
γιατί τώρα θα 'θελα να συστηματοποιήσω το ασυστηματοποίητο
θα 'θελα να μετρήσω τις δαναϊδες δημοκρατίες σας
θα 'θελα να κλειστώ στο απόλυτο κενό και να γίνω
το ανείπωτο, το μη πραγματοποιήσιμο
το μη αγνό μέσα στην έλλειψη κάθε διαύγειας.
Η διαύγεια κρύβεται μες στα παντελόνια μου.

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

I look at my bleeding finger.
It doesn't hurt so bad
but i want to lick it.
I bring it close to my mouth,
-closer it gets, harder to see-
and as my tongue dances around it,
singing "all your blood is mine,
i'm gonna suck you until you're dry"
my eyes search for something to look
and then i see that little black devil lying on my lap.
I look at these yellow eyes that look back to me with a taste half
and i'm sure that one day
those little pussies are going to kill me.
They started to purrr...

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2011

Τα κακά παιδιά ν' αγαπάς

Τα καλά παιδιά να φοβάσαι. Αυτά θα σε στείλουν στον ψυχίατρο, όταν θα σε χτυπήσουν από κει που δεν το περιμένεις. Και μετά να δεις που δεν θα σου πληρώσουν τα ψυχοφάρμακα, άμα τους πας τη συνταγή. Όχι, όχι. Εσύ φταις γι αυτά που αισθάνεσαι. Εσύ και μόνο εσύ. Για αυτό αν θες να επιβιώσεις να μην εμπιστεύεσαι κανέναν. Να μην αγαπάς κανέναν. Να μην σε νοιάζει κανένας. Να τα γράφεις όλα στ' αρχίδια σου. Να μην αφήνεις καμία είσοδο για την ψυχή σου. Να μην χωράει κανείς στην καρδιά σου. Γιατί οι άνθρωποι μόνο μόλυνση δημιουργούν. Διοξείδιο του άνθρακα, σκουπίδια, σκατά. Και τα καλά παιδιά σε κάνουν να πιστεύεις ότι δεν είναι άνθρωποι, είναι θεοί. Τους λατρεύεις και ξεχνάς ότι κάποια στιγμή κι αυτοί θα τα γαμήσουν θα τα κάψουν θα τα χέσουν όλα. ΟΛΑ ΟΜΩΣ! Και πίστεψε με, το κάνουν πιο γρήγορα από όσο περιμένεις κι απ' όσο θα ήθελα να πιστεύω. Γιατί δεν πάει να πει ότι επειδή είναι γλύκες, είναι ευγενικοί, είναι αστείοι και έχουν ωραίο ζεστό χαμόγελο στο πρόσωπο και στον καρπό ότι δεν έχουν λερωμένη τη σκατοφωλιά τους. Θα τη φας τη φόλα, και θα τη φας απ' το χέρι που σε ταίζει. Και καθώς θα σφαδάζεις στο πάτωμα και αφροί θα βγαίνουν απ' το στόμα σου, ξέρεις τι θα σκεφτείς; "Τα καλά παιδιά να φοβάσαι. Έπρεπε να διαλέξω ένα κακό παιδί. Αυτόν που μου 'λεγε απ' την αρχή ότι είναι άνθρωπος με όλα τα κακά του, που όσο αναπνέει θα χέζει και θα μολύνει. Αυτόν που με εκνεύριζε και με ωθούσε στα όριά μου. Αυτόν που με προετοίμαζε για αυτό που θα έπαιρνα, χωρίς μάρκετινγκ και προσωπεία. Και φατσούλες. Και ζεστές σοκολάτες με γεύση φουντούκι. Και γελάκια. Και πατατάκια. Και μπύρες. Και κοπέλα. Όχι αυτόν."

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011

Μέσα στα χρόνια άφηνα σιγά σιγά να πέφτουν τα μαλλιά μου
μα αυτά ξανάβγαιναν πάνω στο κεφάλι μου.
Τώρα πια, μέσα στον ύπνο μου και ασυνείδητα στον ξύπνιο μου,
τα ξεριζώνω μόνη μου.
Μπλέκω τα δάχτυλά μου ανάμεσα στις τούφες,
τα στριφογυρνάω δυο τρείς φορές για να μην μπορέσουν να ξεφύγουν
κι ύστερα τα τραβάω κάτω αργά και σταθερά.
Και άφού πέσουν τα στρίβω μεταξύ τους και κάνω στην αρχή ένα κόμπο.
Δεν ξέρω πότε ξεκίνησε αυτή η τρέλα,
ούτε από που προέρχεται.
Αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι έχω πολύ λίγα μαλλιά πια.
Και το δωμάτιο έχει γεμίσει μαύρα φίδια που δεν μ' αφήνουν να βγω έξω.

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011

http://www.youtube.com/watch?v=EWZxThGh5wQ&feature=share


Μεθυσμένες δύο. Παραπατάς ελαφρά πηγαίνοντας προς την άμαξά σου. Εσύ, μια σωστή Βασίλισσα της Τουαλέτας. Γιατί της τουαλέτας; "Γιατί ο κόσμος είναι γεμάτος σκατά." Δεν διάλεξες κάτι άλλο; Σε τόσο τρυφερή ηλικία ήσουν, είχες τόσα ερεθίσματα. Τώρα είσαι καταδικασμένη να βλέπεις σκατά στο πεζοδρόμιο και να νιώθεις ότι έχουν χέσει μες στη  μύτη και την καρδιά σου. "Σταμάτα, είσαι μεθυσμένη. Σταμάτα αυτό τον εμετό του μυαλού σου. δεν φταις εσύ γι' αυτά που σου συμβαίνουν." Τι, τώρα βούρκωσες; Μα σε κοιτούν στο δρόμο οι υπήκοοί σου. Φυσικά δεν θα τους αφήσεις να απολαύσουν έτσι το θέαμα της πτώσης μιάς βασίλισσας. Τους καρφώνεις με τα βουρκωμένα μάτια σου θυμωμένη, σαν να λες: "ναι, θα κλάψω, γιατί είμαι κι εγώ ένας μεθυσμένος άνθρωπος!". Κι όπως περνάς σκύβουν το κεφάλι, γιατί κι αυτοί υπήρξαν ερωτευμένοι και χαίρονται που η βασίλισσά τους περπατά με ψηλά το κεφάλι ακόμα. Μέχρι... μέχρι που είδε στη στροφή για την άμαξα ένα θνητό ζευγάρι. "Λέγεται πως δεν κοίταξαν την Μεγαλειότητά της καν. Ήταν τόσο χαμένοι ο ένας μέσα στα μάτια του άλλου που αγνόησαν τη Βασίλισσα που περνούσε από κοντά." 
Και τότε έσκυψες το κεφάλι αφήνοντας το δάκρυ των θνητών συναισθηματισμών να συγκρουστεί απευθείας με το πεζοδρόμιο, τα μάγια λύθηκαν, μπήκες στο ταξί κι είπες στον οδηγό να σε πάει σπίτι γρήγορα.
-Μαντάμ πρέπει να μου πείτε και διεύθυνση και μια φορά. Δεν είστε από δω;

Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2011

You told me
That every horse that died
Since the day I passed
Instantly became a human
That loved

I told you
That every human I met
Since the day I died
Was unable to love
Nor himself

She told him
That every man that she met
Since the day she remembers
Was in love with her
Cause she didn’t talk

I’m thinking
That every thought I made
Since I remember my thoughts
Never was complete
To keep in my head